Piątek wita mnie pięknym słońcem. Super bo od razu mam więcej energii do życia. Wczoraj po 22 wybrałam się na siłownię. 15 minutowa rozgrzewka i 50 min treningu siłowego dało mi mega moc. O tej godzinie nie było już wiele osób, w pewnym momencie zostałam sama. Po jakimś czasie dzwigając sztangę zwróciłam uwagę że ktoś wszedł do damskiej części. 

Na oko 50 letnia kobieta stanęła jakieś 2m obok mnie, wzięła 30kg sztangę i ... podniosła ją raz, a potem zaczęła robić sobie zdjęcia, tańczyć w koło niej, dziwnie się wyginać. Otworzyłam oczy ze zdumienia. Myślę sobie no to ładnie. Niezłe akcje już tam widziałam, ale tego jeszcze nie grali. To był jednak dopiero początek. Musiałam iść zupełnie na bok żeby tego nie widzieć w lustrach i nie wybuchnąć śmiechem, a przysięgam ledwo mogłam się powstrzymać. Potem podeszła jednak bliżej do suwnicy gdzie akurat byłam i znowu mogłam przeżyć to "niezwykłe" doświadczenie widząc kątem oka co wyrabia w lustrze. Najpierw zrobiła kilka przysiadów, chyba dla rozgrzewki przed dalszą sesją filmową, a potem zaczęła się kłaść na ławeczce prostej, zwisać z niej, strzelać foty z hantlami między nogami, wyginać się w dziwne pozy. Na koniec odtańczyła taniec, jak dla mnie dość namiętny, z buziakami i dotykaniem się po ciele, nagrywając to wszystko. Po 20 minutach takiego "treningu" ubrała się i wyszła. Kopara mi opadła. Tak mi opadła że stałam tam dobrą minutę nie rozumiejąc co się tu zadziało 😱. 

Po siłowni wróciłam do domu. Czułam każdy mięsień. Pomyślałam sobie że gdyby moje sadło było trochę mniejsze łatwiej by mi było pracować nad brzuchem, ale co się odwlecze to nie uciecze. Powinnam najwięcej czasu poświęcać jednak tej części ciała, a ja jak dawniej upodobałam sobie nogi i tyłek, to zdecydowanie moja ulubiona część do trenowania. Po 1,5 tygodnia doszłam już do 5x10 powtórzeń, lub 5x8 tam gdzie jeszcze mi trudno, ale czuję że moje ciało pamięta i z dnia na dzień jest mi łatwiej. 

P. wrócił z pracy zrezygnowany. Stwierdził po kilku dniach szkolenia że ta praca jest tak stresująca, że jeśli jej nie dostanie to się będzie chyba cieszył. Najśmieszniejsze jest to, że głownemu menagerowi nie podoba się że oni są we dwoje na tym szkoleniu i uważa że to szkolenie jest stratą czasu, nie powinno go w ogóle być. Powinno być tylko dla osoby która dostanie tą pracę. On nie rozumie że tą pracę dostanie ten kto będzie bardziej zaznajomiony i będzie czuć się komfortowo z systemem, który jednak jest dość skomplikowany. Ten burdel na poziomie menadżerskim jeszcze bardziej dokłada im stresu. Widzę ile go to kosztuje i czuję że im szybciej się ten trening skończy, tym szybciej on przestanie się denerwować tym wszystkim. Nie wiem czy to jest warte tego wszystkiego.

Kolejna smutna wiadomość to że z naszej grupy na zajęciach znowu zrezygnowała jedna osoba. Zostało nas tylko kilka. Nie jest to łatwe ani psychicznie, ani finansowo i na dziś wysypało się nam połowę grupy dokładnie do połowy roku. Smutne to, bo wydawało się że zostanie nas już tyle ile było, a tu niestety jest nas w tej chwili tylko 5.

Dzisiaj Halloween. Szkoda że idę do pracy, bo mogłabym podziwiać dzieciaczki w kolorowych strojach pukające do udekorowanych domów i zbierające cukierki. W ubiegłym roku nawet dorośli się przebierali i chodzili z dziećmi. Szkoda że na naszym osiedlu mało ludzi się w to bawi, dla dzieci to mega radość! Kiedy mieszkałam w domu zawsze kupowałam mnóstwo cukierków i innych gadżetów dla dzieci. Teraz kiedy mieszkamy w mieszkaniu już się nie da tego robić niestety. Sąsiedzi byli by wkurzeni gdyby dzieciaki waliły im co chwilę do klatki. Dzisiejsze Halloween na pewno się uda, pogoda jest piękna więc wieczór powinien być równie przyjemny.